هر صبح،
در چشمهي آفتاب
ميشويم سياهِ چشمهايم را
هر عصر،
با آرزوي كوچك و شادي
آذين ميبندم حدودِ بيحوصلهي قلبم را
هر شب،
كنار پنجره مينشينم
حرفهاي زيادي دارم
شايد، عطر پيراهن تو در نسيم
اميدوار كند اندوه سردِ دستهاي خيس مرا
| تبليغات | X |
دور از تو ماندهام و هیچ رباب رگ بریدهای راز این همه بغض را بر لبان خاموشم نمیداند
هر صبح،
در چشمهي آفتاب
ميشويم سياهِ چشمهايم را
هر عصر،
با آرزوي كوچك و شادي
آذين ميبندم حدودِ بيحوصلهي قلبم را
هر شب،
كنار پنجره مينشينم
حرفهاي زيادي دارم
شايد، عطر پيراهن تو در نسيم
اميدوار كند اندوه سردِ دستهاي خيس مرا